Nieuwe aanwinsten

Op deze pagina vermelden we de nieuwe aanwinsten en de wetenswaardigheden over deze objecten.
Bent u in het bezit van documenten, objecten enz. die te maken hebben met de geschiedenis van Oud en Nieuw Gastel. En u wilt dat deze bewaard blijven voor het nageslacht, dan kunt u deze in bewaring stellen in ons museum.

 

Het borduurwerk van Toos Vromans

 

De beide Gastelse basisscholen verlieten dit jaar hun oude stek om die te verruilen voor

een zeer modern eigentijds gebouw. Lang niet alle inventaris kon of mocht mee naar de nieuwe bestemming. Beide scholen benaderden onze heemkundekring en schonken ons heel veel bruikbare inventarismaterialen en hulpmiddelen.

Een heel bijzonder stuk – en het woord inventaris is hier niet op zijn plaats – is het door Toos Vromans geborduurde wandkleed, dat hing in de hal van de St. Bernardusschool. Dit prachtige handwerk visualiseert niet alleen de plaatselijke ontwikkelingen in het onderwijs, maar ook die op nationaal niveau.

 

We beelden hieronder eerst het borduurwerk af, om daarna de beschrijving – die Toos zelf van haar kunstwerk gaf – als belangrijke informatie op te nemen.

Wandkleed Toos Vromans
Wandkleed Toos Vromans

Beschrijving van het wandkleed

De integratie van lager- en kleuteronderwijs in 1985/1986 was een ingrijpende verande-ring. Zo ontstond het idee, een stukje geschiedenis van de St. Bernardusschool met naald en draad op stof vast te leggen.

Het resultaat is een dankbare herinnering aan de St. Bernardusschool (de lagere school) en ’t Kwetternest (de kleuterschool) in de oude vorm en een blijvende herinnering aan de officiële opening van:

 

Basisschool St. Bernardus

 

Het geheel staat in het teken van kinderen.

Spelende, lerende, zingende, dansende en sportende kinderen.

In het midden de naam van de school:

Basisschool St. Bernardus

Rechts hiervan het wapen van de gemeente Oud- en Nieuw Gastel, gedragen door twee kinderen in historische klederdracht.

Links: de Nederlandse- en onze gemeentevlag, met daaromheen zingende kinderen.

Rechtsboven: Het gebouw (nu afgebroken) dat vele, vele jaren de Bernardusschool was.

Linksboven: Kleuterschool ‘t Kwetternest, symbolisch uitgebeeld door middel van een boom, met een vogelnest erin.

Vanuit beide scholen vertrekken kinderen met het bekende gele koffertje (geschenk van het Rijk aan alle schoolgaande kinderen) om samen te komen bij Basisschool St. Bernardus.

Tussen de twee scholen, twee ineengestrengelde handen, om uit te drukken dat beide scholen in goede verstandhouding naar elkaar zijn toegegroeid.

Daar omheen de naam:

DEETMAN

 

Minister van Onderwijs, onder wiens ministerschap de integratie plaatsvond.

De kronen betekenen: de kroon op het werk.

RK staat voor rooms-katholiek.

Verder wat tafereeltjes, die alle met de school te maken hebben.

De Bernardusschool stond onder leiding van religieuze Franciscanessen uit ’t moeder-huis te Etten-Leur.In 1959 hebben zij hun taak overgedragen aan leken en zijn zij teruggegaan naar hun moederhuis. Tot 1969 was de Bernardusschool uitsluitend voor meisjes.

De jongens gingen naar de Joannesschool

In 1969 werden de scholen gemengd.

In1975 moest de aloude bekende schoolbel plaats maken voor een zoemer.

In 1979 nam de gemeente een aantal vluchtelingen op.Het waren Vietnamezen. Hun kinderen, de kleine Vietnameesjes waren korte tijd leerlingen van de Bernardusschool.

Een klaslokaal uit 1930, compleet met bord, prullenmand, aan de muur een klok en kruis.

Op de “tree” een strenge juf.

Drie kleine kleutertjes op een hek (liedje).

De voetballende jongetjes dragen het sporttenue van de Bernardusschool. Zwart broekje, groen T-shirtje met gele opdruk.

In het boek staan de namen van het toenmalige schoolbestuur. Het andere boek bevat de namen van de voormalige leerkrachten.’t Kwetternest had een konijnen- en kippenhok.

Tot slot helemaal onderaan, met de schoolvlag in top Basisschool St. Bernardus, gezien vanuit de Mgr. Meeuwissenstraat.

Bij de feestelijke opening op 09-10-1986 gingen honderden ballonnen de lucht in.

Dit wandkleed werd door maandblad “Ariadne” bekroond met een zilveren breiwerkje

 

Bord van Sint Deusdedit

Bord van Sint Deusdedit
Bord van Sint Deusdedit

Eind augustus kregen we van Truus van Wortel, woonachtig aan de Dreef en een trouwe schenker aan onze heemkundekring, een doos met voornamelijk religieuze voorwerpen. Daarin zaten een kruisbeeld, een tegel van Maria Goretti, een heel klein kruisje, waarschijnlijk afkomstig van een rozenkrans en een prachtig wijwatervaatje.

Het meest bijzonder was echter een herdenkings-bord 1904 – 1954 van de Nederlandse Katholieke Landarbeidersbond Sint Deusdeditdat haar vader ooit kreeg. Meerdere Gastelaren waren lid van deze bond, maar dit herdenkingsbord hadden we nog niet.

Karnton

Van de heer T. Brocatus van de Koeneberg in Oud Gastel kregen we een zeer mooie karnton. Het is een luxe exemplaar dat werd gemaakt door de firma Blom in Aarlanderveen. Blom was een belangrijke leverancier van apparatuur aan boerenkaasbedrijven. Dat ook de botermakers van uitstekende apparatuur werden voor-zien, blijkt wel uit het door de heer Brocatus geschonken apparaat. Nol van Poeyer bekijkt het apparaat en ziet dat het goed is.

Foto’s van de Familie Mastboom

Onze heemkundekring werd in augustus benaderd door de heer Fred Schaaf uit Willemstad. Zijn groot-moeder was Jeanne Mastboom, een volle nicht van Henri Mastboom. Zijn overgrootvader was Jan Mast-boom, een broer van Anton Mastboom. Jan woonde aan de Nispenseweg in Roosendaal en was getrouwd met Jeanne Schul.

Tijdens een ontmoeting in ons museum overhandigde de heer Schaaf ons 2 fotoboeken van zijn familie en een hoeveelheid losse foto’s. Afgesproken is dat we de foto’s gaan digitaliseren, zodat de heer Schaaf de gelegenheid krijgt aan te geven wie op de – vaak bijzondere foto’s – staan. De foto’s geven een aardige inkijk in het leven van telgen van de familie Mastboom.